Second Story - Druga Historia. Jak można się spodziewać po takim tytule będzie to opowiedziana, jakby druga historia pewnej wojny, nie ta historia, której uczą teraz w tamtejszych szkołach. Dawno, dawno temu, w pewnej krainie, owitej nazwą Sammonar zrodziły się dwa królestwa: Unfloyard i Mayevood. Królestwa żyły ze sobą w zgodzie, aż do czasu, gdy królowa Unfloyardu została zabita, podejrzliwi obywatele od razu zaczęli oskarżać lud Mayevoodu, co poprowadziło do nieporozumienia. Granice królestw, niegdyś otwarte dla podróżników, czy rodzin, które chciały spotkać się ze swoimi bliskimi, okryły się płaszczem wojny, nieszczęść i żałoby. Jednak mimo tylu zniszczonych istnień, wojna dalej trwała, a kolejni władcy nie chcieli zażegnać tego sporu. Ludy obu królestw miały dość z każdym dniem, ciągłych złych wieści, ciągłego strachu przed wyhodowanymi przez magów stworami, przed żołnierzami... Gdy władzę w Unflayard przejął król Rosseler Adam Fadyra, który swoje dzieciństwo spędził wśród niepokojącego się ludu, wojna dobiegła końca. On, jak i również władca Mayevoodu, postanowili zakończyć to pasmo nieszczęść zwisające nad Sammonar. Tak też się stało, pomiędzy królestwami zapanował pokój. Niestety, niedługo po tym król Rosseler zmarł, a na tron wstąpił jego syn, Xander, który nie był przekonany, co do posunięcia ojca. Nasza historia będzie opowiadać o grupie przyjaciół, która przeżywa przygody, czasem, a nawet często, niebezpieczne i zagrażające ich życiu. Wplątani w wir walk nie będą zauważać prostych rzeczy, ale... Nie zdradzam zbyt wiele, musicie sami się przekonać. Zapraszam na opowieść o przyjaźni, miłości, nieszczęściu, wojnie i nadziei.
W małej wiosce na skraju potężnego Imperium Aethor, żyje dziesięcioletni Kacper, chłopiec pełen marzeń o zostaniu rycerzem. Każdego dnia ciężko pracuje na polu, pomagając rodzicom w gospodarstwie. Choć jego życie jest pełne trudów, Kacper znajduje radość w prostych chwilach spędzanych z rodziną i w marzeniach o rycerskich przygodach.Jednak los ma dla Kacpra mroczne plany. Imperium Aethor, pod rządami bezlitosnego Króla Velgrina, napada na jego wioskę. Rycerze Velgrina mają za zadanie zniszczyć wioskę, która rzekomo wspiera buntowników przeciwko tyranii imperium. W brutalnym ataku giną wszyscy mieszkańcy, w tym rodzice Kacpra, którzy w ostatniej chwili ukrywają chłopca, ratując mu życie.Ukryty w tajnym schowku, Kacper jest świadkiem horroru, który rozgrywa się na jego oczach. Serce chłopca napełnia się niewyobrażalnym bólem i gniewem. To tragiczne wydarzenie zasiewa w jego duszy ziarno zemsty, które z każdym dniem rośnie, kształtując jego przyszłość.„Mroczny Kwiat Zemsty" to opowieść o przemianie Kacpra z niewinnego chłopca w bezwzględnego wojownika, którego jedynym celem jest zemsta na rycerzach Velgrina i samym Królu. Zmuszony do przetrwania w surowym świecie, Kacper uczy się walczyć, korzystając z każdego dostępnego mu środka. Jego marzenie o byciu rycerzem przekształca się w pragnienie, by stać się narzędziem sprawiedliwości i zemsty.Przepełniona emocjami, bólem i determinacją, „Mroczny Kwiat Zemsty" wciągnie czytelników w mroczny świat średniowiecznej magii i bezlitosnej rzeczywistości. Kacper, napędzany żądzą zemsty, staje się symbolem siły i wytrwałości. Czy znajdzie w sobie siłę, by dokonać zemsty, której pragnie? Czy jego dusza ocaleje w cieniu mroku, który ogarnia jego serce?„Mroczny Kwiat Zemsty" to epicka opowieść o stracie, zemście i przemianie, która prowadzi czytelnika przez mroczne zakamarki ludzkiej duszy i ukazuje, jak cienka jest granica
Książka pisana przez: @Kreatywna (jako Venus) i @natasza01 (jako Scourge)'' *Z perspektywy Venus*Siedzieliśmy w ciszy, obserwując zniżające się ku linii horyzontu słońce. Zerkałam ukradkiem na czarnego, drobnego kocura. Patrzył tępo w zarumienione niebo sprawiając wrażenie, jakby nie obchodził go cały świat dokoła, a jedynie własne monotonne przemyślenia. Odwróciłam w końcu znudzona głowę, bojąc się cokolwiek powiedzieć.Jednak niespodziewanie poczułam dotyk czyjejś szorstkiej łapy na swojej kończynie. Serce zabiło mocniej, oddech przyspieszył, a w głowie powstał jeden wielki chaos, gdy Scourge spojrzał na mnie szybko, odsuwając się nieco zażenowany.*Z perspektywy Scourge'a*Rozmyślałem nad przyszłą wędrówką i sprawami klanu, obserwując zachodzące słońce. Czułem obok siebie obecność młodej motki. Jej zapach docierał z zachodnim wiatrem do moich nozdrzy, kojąc przyjemnie codzienny przymus wdychania woni krwi. Choć przyznam, że niezbyt mi to przeszkadzało.Ocknąłem się dopiero, gdy poczułem, że moja lewa poduszeczka natknęła się na coś wyjątkowo miękkiego i puszystego w dotyku. Zażenowany, spojrzałem gwałtownie w dół i cofnąłem natychmiast łapę, widząc zarazem nieodgadniony wyraz pyska Venus. Czemu musiałem natrafić akurat na jej łapę??? Co za niezręczna sytuacja... A przecież chciałem tylko przestawić zdrętwiałą kończynę centymetr dalej...''
„Ona nie raz próbowała mnie zabić - odparłam spokojnie mimo tajfunu emocji krążących w mojej głowie - Każda blizna to jej nieudana próba, i przysięgam Ci, że mogę nawet sprzedać duszę diabłu, ale nigdy nie dam jej tej satysfakcji i choćby nie wiem jak się starała, nie zabije mnie. - uniosłam głowę i napotykając jego jasnoszare nic nie rozumiejące oczy dodałam stanowczo - Nigdy. "„ - Kto by pomyślał, że za chęci można zginąć... - pokręciłam głową a rozpuszczone włosy zafalowały ukrywając moją twarz za ich kotarą - Podobno ciekawość to pierwszy stopień do piekła - odpowiedział mimo, że było to bardziej stwierdzenie niż pytanie - Cóż... W takim razie niech nawet mnie pochłonie"„Nic nie rozumiesz! Jak możesz tyle lat być na to wszystko ślepy?! Jak możesz ze spokojem patrzeć jak ona rozbija naszą rodzinę! - pierwszy raz. Pierwszy pieprzony raz przed tym człowiekiem w moich oczach pojawiły się łzy, które powoli zaczęły spływać po moich policzkach zostawiając na nich dwa mokre ślady, pokazujące jak bardzo mi zależy żeby chociaż wysłuchał mnie do końca. - Wyjdź. - przez szum dudniący w moich uszach myślałam, że się przesłyszałam - Powiedziałem wyjdź! - czyli jednak. Ostatnia nadzieja właśnie odeszła wraz z ostatnią łzą spadającą i roztrzaskującą się o podłogę gabinetu. "„ - I co?! Myślisz, że sama dowiesz się prawdy, która sięga stulecia wstecz?! - krzyknąłem tak że szyby w starej rodzinnej bibliotece niebezpiecznie zadrżały - Tak do cholery! Dokładnie tak zrobię! - Przecież to nie przynosi żadnych efektów... Długo się jeszcze będziesz starać? - podeszła do mnie omijając stos leżących na podłodze książek i unosząc lekko głowę spojrzała mi w oczy. Wypuszczając powietrze przez nos nie z rezygnacji a z zawzięcia powiedziała: - Do mojego ostatniego oddechu."
Zbychu jest 24 letnim studentem medycyny estetycznej. Mieszka samotnie w akademiku. Zapadł w głęboką depresję po tym, gdy jego ukochana dziewczyna zerwała z nim po dwóch latach związku, zostawiając go dla bogatego nauczyciela historii. W zwalczaniu tego stanu pomaga mu przyjaciel z dzieciństwa - Tadeusz, który jest psychoterapeutą. Tadeusz tłumaczy swojemu pacjentowi, że życie bez kobiet byłoby znacznie lepsze, co ostatecznie zmienia światopogląd Zbyszka o 360°. Wkrótce więź między mężczyznami pogłębia się.Pewnego dnia, gdy student wraca z imprezy, przypadkiem potrąca na pasach ucznia. Ucieka z miejsca zdarzenia i zostaje kryminalistą, którego gliny niezwłocznie chcą złapać. Na drodze Zbycha staje nieziemsko seksowny stróż prawa - Stanisław. Czy uda mu się uciec przed jego kajdankami i urokiem?Uwaga! Akcja rozwija się powoli, ale będzie warto. ;) Uzbrójcie się w cierpliwość. Uwaga v.2 - wątki raczej nie pojawią się regularnie. Zależnie od naszej motywacji możliwe, że trzeba czekać będzie nawet miesiące na kolejny rozdział. Długa przerwa nie oznacza jednak, że opowiadanie nie zostanie zakończone.
Moje małe sanktuarium obrazków (i nie tylko) związanych z moimi obecnymi pomysłami na opowiadania. Czasami będę zamieszczała więcej niż jedną wersję obrazka- pomoc w wyborze ostatecznego związku z postaciami mile widziana ^.^ Tak samo, jak komentarze- tylko bez "beznadzieja, idź się utop zamiast rysować te gówna" itp, dobrze?My little sanctuary of story-related pictures. Sometimes, I'll post more than one version of the same picture- help with choosing final version will be much appreciated. As will be comments- just not the "It's shitty, go drown yourself instead drawing" type, ok?Wszystkie opublikowane TUTAJ obrazki zostały narysowane przeze mnie- obrazki do postaci, które nie będą mojego autorstwa, znajdą się w kolejnej pracy. Właściwie, to publikuję to dla samej siebie, żeby potem nie zapomnieć co, kto, jak, kiedy itp.Every single picture published HERE is of my own doing- the rest of story-related pictures will soon appear on my page. Honestly, I'm publishing it simply because then I won't have to have every single of those pictures stored and described inside my phone storage. I will have also easy way to remind myself needed info about the story.
Emily-to zwykła nastolatka.Emily-może być każdy.Emily-może być kimś kogo znasz.Kim jest Emily ?~*~ Zastanawialiście się co by było, jakbyście mieli jakąś "super moc" ? Z pewnością większość ludzi, byłaby niezmiernie szczęśliwa z tego faktu i uznałaby to za dar od losu, ale nie Emily.Ona od urodzenia przyciąga do siebie dziwne byty.. istoty eteryczne inaczej zwane duchowymi. Wbrew swojej woli została medium i posiadła szósty zmysł, dzięki czemu lepiej widzi i rozumie otaczający ją świat. Niestety przez swój "dar", a może raczej przekleństwo jest bardzo sceptycznie nastawiona do ludzi, gdyż zna ich najskrytsze pragnienia, uczucia, ale też i nieuczciwości. Postanowiła odciąć się od tego i nawiązywać kontakt jedynie z bytami wyższymi, których zwykli ludzie nie mogą dostrzec.Jednakże jej spokojną egzystencję zakłóca pojawienie się dwójki bliźniaków w jej życiu, którzy za wszelką cenę chcą się dowiedzieć kim owe "dziwadło" jest i zaprzyjaźnić się z nastolatką.Niestety wraz z rodzeństwem Pines, pewien dawny ich wróg oraz kolejny duchowy byt, postanawia wejść z butami w jej spokojne, outsiderskie życie wprowadzając w nie nutę chaosu.
Żyjąc w zbiorowej halucynacji nazwanym przez wielkich tego świata jako ,,życiem" nauczyłem się wielu rzeczy ważnych jak i tych mniej. Ludziom zdaje się że wiedza i inteligencja pomagają zrozumieć prawa panujące na tym świecie lecz jednak tak nie jest. Z każdym rokiem poznając coraz więcej praw zdajesz sobie sprawę że ich nigdy nie poznasz a twoje Zycie nie ma najmniejszego sensu. Można się wykłócać z tym stwierdzeniem nawiązując chociażby do Horacego i jego póki co pamiętnego ,,Wybudowałem Pomnik". Sprawa najważniejsza tkwi w słowie ,,póki" my ludzie szarzy nic nie znaczący w życiu ogólnym zostaniemy zapomniani tak jak Horacy prędzej czy później zdacie sobie sprawę że życie to marność, marność nad marnościami a otacza nas tylko marność. Może zdawać się teraz z kolei ,że skoro to wszystko co jest pareidolią naszej obecności na tym świecie będzie postawa skrajnego przywiązania do tychże marności by poprawić byt w tej marności. Nie zaprzeczam że może i nawet lepiej że większość ludzi jest zwyczajnie nieuświadomiona o swym losie i cieszą się z tego co maja bądź całe życie spędzają na dążeniu ku szczęśliwym marnością a jak wiemy droga jest o wiele lepsza niż cel który osiągniemy. Cele są też znakomitym ukazaniem braku ich celowości, więc weźmy na przykład karierę Janusza Kowalskiego. Pan Janusz pracuje w wielkiej korporacji jako marketingowiec. Cały swój czas spędza na pracy ponieważ nie ma rodziny. Głównym celem leminga Kowalskiego jest awans na menadżera z samego dołu drabinki hierarchii w korpo. Staję się to Janusz zostaje menadżerem i co? Cieszy się lecz nie o to mu chodziło odczuwa pustkę zazwyczaj w takim przypadku ludzie obierają kolejny cel i kolejny aż do śmierci. Takich przykładów jest dużo lecz sama praca(nie wiem jak to nazwac) się jeszcze nie skończyła tak więc czekajcie na dalszy obrót wydarzeń
I despise history class with a passion. My grades don't reflect my feelings but that doesn't console the torture I've been sitting though. Mrs. Beck, our teacher whom I'm sure was alive for most of the events we're studying has to be the most monotone person I've ever met she probably bored her poor husband to death.I want to learn about presidential assassinations and world wars, not about Jaques Cartier exploring and claiming the Maritimes in the name of France. I can feel my eyes starting to close. They become heavier and I find it harder to will myself awake so i shift around in my chair and take a swig from the bottle of apple juice sitting on my desk. Thankfully it's just enough to help me draw my attention back to my dinosaur of a teacher. Just as quickly as it came, my attention was gone again. I wonder if she intentionally dyed her hair that horrendous blue-grey shade or maybe, those red horned glasses were beginning to fail her. I finally realized, she looked like Dame Edna. It was everything i could do to stifle a laugh.There's too many distractions demanding my gaze. The way the snow barged through the small pine trees on the hill outside, and the small squirrel scurrying around in a last-ditch effort to scavenge food for a long winter.Oh, what i wouldn't give to be out there right now even for a few minutes. A few minutes to feel the icy wind kiss my cheeks and hear the snow crunching under my boots. I want to run, to leave my dreadful teacher and zombie classmates and just embrace the frozen earth. Who would have thought something so barren and uninviting could be so poetic and beautiful.The saving grace of the bell snaps me out of my daze. Thanking whatever higher power there was out there, i collected my things and scurried out the door with the rest of the sheep. Five minutes to run and duck around groups of girls giggling, gossiping and planning for semi-formal their faces buried in their cellphones.
- Kim ty właściwie jesteś? - zapytał cały czas trzymając pozycję gotowości do walki.- Jestem złodziejem, przecież wiesz - stwierdziła robiąc krok w tył, żeby wyjść z kręgu jasnego światła, ten natychmiast zrobił krok w jej stronę, tak zaczęli krążyć wokół siebie.- Gdybym Cię wtedy zatrzymał to wszystko by się nie wydarzyło - spojrzał na ciała towarzyszy i skrzywił twarz w grymasie strachu, usprawiedliwionego młodym wiekiem.- Wprost przeciwnie, gdybyś mnie zatrzymał, zginąłbyś w zamku, w komnacie którą miałeś pilnować. - Zatrzymała się pod ścianą i przejechała dłonią po skale. - To, że mnie puściłeś uratowało Ci życie.- Jakie to ma znaczenie jeśli zginę teraz?- A dlaczego chciałbyś umrzeć akurat teraz? -Chłopak wyraźnie się zamyślił i znów spojrzał na zabitych, po jego plecach przeszły wyraźne ciarki. - Ja nie mam interesu w zabiciu Cię, chcę tylko jak najszybciej dostać się do Zamku Przymierza.- Więc nie chcesz mnie zabić?- Jeżeli Ty nie chcesz zatrzymać mnie. - Uśmiechnęła się, chłopak wyprostował plecy i nieco się odprężył. - A czego Ty chcesz?- Teraz czy tak ogólnie?- Zacznijmy od tego co chcesz teraz. - Napić się - stwierdził bez większego zastanowienia, dziewczyna zaśmiała się głośno.- Tak, ja też bym nie pogardziła winem, niestety, tego nie mam.- Jedna butelka jest w torbie przy siodle tego czarnego konia. - Zrobił krok w jego stronę aby lepiej go oświetlić i umożliwić znalezienie przedmiotu pożądań. - A jaka jest ta ogólna rzecz którą chcesz? - Odkorkowała butelkę i podała mu ją.- Sam dokładnie nie wiem. - Wziął łyk, dziewczyna płynnym ruchem podniosła miecz z ziemi i przystawiła mu do gardła.- A teraz czego byś chciał? - zapytała dociskając klingę, chłopak z trudem przełknął alkohol i wykrzywił twarz znów w grymasie panicznego strachu.
Niekiedy zastanawiamy się, co by się stało, gdyby życie zmieniło się diametralnie. Nagle na skalę globalną, doszłoby do upadku gospodarczego lub największej epidemii w dziejach ludzi. Prawda wydaje się zarazem bardzo prosta, a równocześnie nie ma na to konkretnej odpowiedzi. Jest od tylu rzeczy tak naprawdę zależne i niewytłumaczalne dla naszego umysłu. Przyjmując jednak pewien aspekt, że dochodzi do katastrofalną w skutkach zjawiska, zmian genetycznych, co z kolei doprowadza do upadku w zasadzie każdej narodowości, to dochodzi również do zaskakujących, jakkolwiek skutków. W historii będzie kilku bohaterów. Ich pełna historia będzie stopniowo zlewała się w całość. Dzięki temu krok po korku będzie pokazywało, jacy byli, jacy są i jacy prawdopodobnie będą. Jak życie w tym okrutnym świecie będzie zmieniało ich charaktery. Losy będą nieraz się zbiegać nawzajem. Świat staje się czymś fantastycznym. Byty, które wydają się, to zwyczajnymi kreaturami typu „zarażeni", po wręcz o mitycznym opisie istoty. Więc śledzenie ich losu zawierają pierwiastek zagadkowości. Tytuły oraz pewne słowa, czy też gesty będą symbolizowały pewne wydarzenie z przeszłości lub przyszłości. Witamy w świecie, gdzie rządzi jedynie wola przetrwania i nikle symboliki, które pozwolą żyć dalej, o ile instynkt ów znaki po swojemu będzie mogło rozpoznać, by nieść człowieka na drogę dalszego życia, w tym wydawałoby się opuszczonym przez Boga światem.Życzę miłego czytania... Ci, którzy przetrwali...
Cytatownik- czyli zbiór najlepszych cytatów, przynajmniej według mnie.Pojawiać się tu mogą również różnego rodzaju dialogi np. z filmów, czy książek ;) Większość cytatów będzie zaczerpnięta z innych źródeł, a niektóre będę wymyślać samaKsiążka raczej wolno pisana, stworzona wyłącznie po to, aby odpocząć i dodać motywacji, bądź przemyśleć sobie parę spraw!~cytaty bez podpisu należą do mnie, sama je wymyśliłam, więc jeżeli chcesz jakiegoś użyć w jakimkolwiek dziele, to do mnie napisz! Naprawdę nie gryzę :D#521 miejsce w Poezja: 17.03.2018#282: 19.03.2018#243: 20.03.2018#211: 21.03.2018#33 miejsce w Cytaty: 04.06.2018
jak potoczy się historia popularnego koreańskiego idola oraz słynnego amerykańskiego wrestlera? czy pomimo tysięcy kilometrów między ich rodzinnymi miejscowościami odnajdą w sobie bratnie dusze? czy kolejny hit zespołu BTS będzie opisywał cudowny i pełen namiętności romans Johna i Hoseoka? ---gatunek: fluff boze jakby to byl smut to by mnie za to policja zgarnęłaogólnie rakfikszyn nie powstałoby gdyby nie komentarz jednej z członkiń grupki ''Kucyki Hobiego''.
Jeongguk w dniu swoich czternastych urodzin życzy sobie, aby chociaż na kilka mieć dwadzieścia lat, być wolnym i znaleźć swoją drugą połówkę. Gdy następnego dnia wstaje, budzi się w ciele dwudziesto letniego Jeongguka. Na ręce ma zegarek, który odlicza mu równo siedem dób, od obudzenia się. W swoim dorosłym życiu spotyka Taehyunga, w którym zakochuje się. Spędzają razem czas i poznają się nawzajem. Niestety jego czas powoli się kończy, a co za tym idzie musi pożegnać się z Taehyungiem. W ostatniej minucie jednak obiecuje mu, że go odnajdzie.𝕋𝕚𝕞𝕖 𝕥𝕣𝕒𝕧𝕖𝕝original story written by ©xdaszax | 2019| taekook; kim taehyung + jeon jeongguk | fluff | fantasy!au | time travel | bottom!taehyung | top!jeongguk | one shot |
Lekki angst połączony z komedia ,wplata się czasem typowy smut. Miłość dwóch chłopaków delikatna i mocna, jednak nie w stu procentach szczęśliwa. Tanie wino , motyle, ukulele, wspólne kąpiele, narkotyki, śpiewanie po pijaku wieczorami na tarasie - to kluczowe słowa w tym ff. Absurdalne, a wiecie co jeszcze jest absurdalne? Ich miłość. FanFiction będzie delikatne ,ale subtelne. Nieważne jak twoje życie się toczy, ważne z kim je spędzasz. Może i jest monotonne bądź zwyczajnie nudne, ale kiedy zabraknie ci jednej osoby i to wprowadzi wielki hałas do twojego życia woli się tą monotonność , nie ograniczaj się, pozwól sobie kochać i być kochanym bo to najwspanialsze uczucie jakie możesz w życiu poznać Główny ship : YoonJin Poboczne shipy : Prawie wszystkie z BTS, mogą pojawić się również shipy z B.A.P Zastrzeżenia : Mogą pojawić się sceny 18+, przemoc