So this Story is most related to social Media's on how Social Media platforms embraces us and how we embrace themThere is this one Girl who named Bel, Kilala siya bilang Isang babae na hindi marunong lumaban , she's humble na kahit inaapakan na siya Hindi siya kumikibo.She never got the attention of her parents because they never trust her, she knew it but she never talk about it. Nasa Kapatid Niya lahat ng atensiyon nang mga tao kapag magkakasama silang pamilya, but she never lost Hope kase palaging nakaabang ang mga kaibigan Niya . Keep safe Everyone!January 09, 2022
He was forsaken but not forgotten.Nine months have passed since Grace Fortune saw the boy she loves, Jared Lorn, die before her eyes. But Grace's suspicions have her wondering if Jared really dead. Along with her friends, she sets out to find answers, and the investigation leads to an unexpected place: Silo City, an abandoned silo complex that houses as many dark secrets as it does forsaken people. Very much alive, Jared's on a mission to save the girl he loves by collaborating with the enemy-a young, brash rock star named Lester Crow who fronts the punk metal band Blood Moon. Jared's "deal with the devil" will take him on a cross-country journey into the heartland of darkness. The music of Blood Moon is a weapon against God, and Jared must wield this weapon while trying desperately to preserve his mind and soul from its power.Jared and Grace are desperate to be reunited, but first, they must defeat the demonic forces arrayed against them. And pray that Jared, a Nephilim forsaken in God's eyes, has a chance at a future.
The clans have been terrorized by the horde for years, they came from nowhere and are led by horde prime. All hope was lost when the princess alliance was broken and Novastorm, the king of Brightclan, died, but a young, talented she-cat from the horde has discovered powers that used to be far beyond anyone's reach, could this be the clans newfound and only hope?Hi, this is a warrior cats x she-ra crossover, this is going to have the warrior code but it will follow a similar storyline to she-ra, as in the latest version, and it'll be written in a simillar way a warrior cats book would be written most of the characters names will be changed the only ones that are gonna be kept are lightspinner/shadowweaver because those follow the same kind of naming system as a warrior cats name. (Most of the art is by @needlepine on tumblr I know I don't normally do art credit but this time I know who did the art and other times I don't know who did it so I do art credit when I know who the artist is and other times I don't idk who did the cover art but I like it)
Nazywają to godziną duchów, wówczas w środku nocy, gdy wszyscy ludzie śpią,kiedy stworzenia nocy słyszą ich oddech, wyczuwają zapach ich krwi, obserwują ichmarzenia.Jest to czas, kiedy ziemia jest nasza, kiedy możemy polować, zabijać,ochraniać.To czas, kiedy jestem najbardziej spragniony by się pożywić. Ale muszę siępowstrzymać. Ponieważ powstrzymuje się, polując tylko na te zwierzęta, których krew nigdy nieożywia pożądania, których serca nie biją z radością, których pragnienia nie powodują, że zaczynająmarzyć, mogę kontrolować moje przeznaczenie. Mogępowstrzymać się od ciemnej strony. Mogę kontrolować moją siłę.Dlatego właśnie, w nocy, kiedy czuję krew wokół mnie, kiedy wiem, że wkażdej chwili w mgnieniu oka mogę połączyć się z siłą, której opierałem się od tak dawna i będęopierał się w nieskończoność przez całą wieczność, muszę pisać.Poprzez zapisywanie mojej historii, dostrzeganie różnych sytuacji i lat połączonych ze sobą, jakogniwa wiecznego łańcucha, mogę pozostawać w kontakcie, z tym, kimkiedyś byłem, kiedy byłem człowiekiem a jedyną krwią, jaką kiedykolwiek słyszałemszumiącą w moich uszach i pulsującą w moim sercu, była moja własna.
Zatopieni w kłębach dymu cygar i pochyleni nad szklankami z ciemnego szkła, oglądaliśmy przez rozbitą szybę ulicznych przechodniów. Oboje odczuwaliśmy w sercach wiosnę, choć za oknem nie było można jej dostrzec. Zazwyczaj niebieskie niebo, dziś pokryte było srebrzystymi chmurami, które przepuszczały nieliczne promyki słońca. Trwaliśmy w ciszy dłuższą chwile. Nie wiem jak długo. Dwie minuty, dziesięć? A może godzinę? Przez chwile zatraciliśmy się w czasie. Czuliśmy się komfortowo. Tak jakby nasze dusze stanowiły jedność. Nie czuliśmy potrzeby odzywania się do siebie, lecz Alan postanowił przerwać cisze między nami.-za wszystkim zawsze stoi kobieta-powiedział jakby do siebie- zauważyłaś?-spytał pewnie przenosząc wzrok na mnie
"Przekręcam zamek w drzwiach najdelikatniej jak mogę i chwiejnym krokiem wchodzę do domu. Zamykam drzwi na klucz i wchodzę po schodach na górę. Wciąż czuję buzujący w moim organizmie alkohol, a oczy szczypią mnie z nadmiaru dymu. Idąc długim korytarzem jednocześnie ściągam buty i odczuwam niemałą ulgę idąc już bez nich. Otwieram drzwi do pokoju najciszej jak mogę, chociaż szanse, że dziadkowie mnie usłyszą piętro wyżej są znikome. Kiedy widzę siedzącego na moim łóżku Ashtona, buty wypadają mi z ręki i doznaję lekkiego w szoku. Wszystko wydaje się jak przez mgłę przez mój stan, ale nie zmienia to faktu, że czuję gotującą się we mnie złość.-Co ty tu do cholery robisz?- krzyczę szeptem podchodząc szybko do łóżka, jednak nie wychodzi mi to za dobrze, bo potykam się o własną nogę, lecz zanim zdążę spaść, czuję na sobie ręce Ashtona, na co ledwo słyszalnie bełkoczę ''dzięki''. -Nie zostawiaj otwartych okien, jak wychodzisz z domu. Ktoś niechcący może wejść.- mruga do mnie, na co przewracam oczami i wzdycham.-Czego chcesz?- bardziej mówię niż pytam, stojąc przed nim i patrząc, jak przekartkowuje jedną z książek z szafki nocnej.-Bukowski. Lubię go.- zbywa moje słowa.-Czego chcesz?- pytam raz jeszcze, tym razem głośniej.-Spokojnie księżniczko, chciałem tylko pogadać.- zaciskam szczękę na słowo ''księżniczka'', ale szybko się opanowuję.-Jeszcze raz nazwiesz mnie księżniczką, to przysięgam...-Co? Co zrobisz? Naślesz na mnie Luke'a?- prycha- Będę do ciebie mówił, jak mi się podoba.-Oh, nie wydaje mi się.- śmieję się sarkastycznie, na co on wstaje i zmniejsza przestrzeń między nami.-Nie wydajesz się taka pyskata, o proszę.- skanuje moją twarz, a mi robi się coraz goręcej i jestem prawie pewna, że to nie przez alkohol.-Niespodzianka. A teraz wyjdź.- mówię stanowczo, na co on podchodzi bliżej mnie. Wciągam gwałtowne powietrze, a on widząc to, u
- Jak myślisz możliwa jest przyjaźń na całe życie? - mimo tak, chciało by się rzec, poważnego pytania, blondyn roześmiał się wesoło chwytając oburącz łańcuchy huśtawki i odchylając się mocno do tyłu. Niebo z każdą chwilą robiło się coraz ciemniejsze, a gęste, burzowe chmury pochłonęły słońce, nie przepuszczając jego promieni.- Wiesz chciałbym aby nasza taka była, ale nie wiem czy bym z tobą aż tyle wytrzymał - uśmiechnąłem się szeroko do chłopaka, ignorując odgłos pioruna, który rozdarł niebo tuż przed naszymi oczami. Aleks odwzajemnił uśmiech, jednocześnie odpychając się nogami od twardej, ubitej ziemi, całkowicie pomijając fakt, że zbliża się ogromna ulewa. - Co mogłoby nas rozdzielić? Sprawić, aby to co nas łączy uległo zniszczeniu? Pieniądze? Dziewczyny? - pytał bez większych emocji w głosie, nadal mając ten dziwnie pogodny wyraz twarzy. Jednak jego skórę przeszły dreszcze, kiedy niebo wydało dźwięk, jakby się miało zaraz zawalić.- Życie. Mój drogi, tylko życie może nas rozdzielić a i piorun, jeżeli zabije jednego z nas... Chłopak skrzywił się na tą odpowiedz i nawet dobrze nie zatrzymując huśtawki, zeskoczył z niej, po czym chwytając moją dłoń, dodał już w biegu - To ja już wole zginąć we dwójkę. Zawsze to raźniej... Książka będzie opowiadać o przyjaźni. Tak w główniej mierze, będzie o tym, ale zostanie w niej również przedstawiona tytułowa kara za grzechy, których tak naprawdę nie było. Skomplikowane? Nie. Krok po kroku, będę starać się przeprowadzić was przez historie dzieci, nastolatków, które zapomniały o najważniejszym. O umiejętności szczerej rozmowy i o błędach, które wynikły z tego powodu.
Spójrz na zdjęcie powyżej. Jest to najbardziej poetycki obraz, który wyłonił się z "Jokera" Todda Phillipsa, a powodem, dla którego mówię "poetycki", jest nie tylko to, że strzał ma ten nieusuwalny klimat kwintesencji plakatu filmowego: graficzny, hauntingly skomponowany, nieco szokujący (przynajmniej po raz pierwszy to widzisz). To poetyckie ze względu na to, co to znaczy.Arthur Fleck, ubrany w pełne regalia Jokera po raz pierwszy (kombinezon rdzy, pomarańczowa kamizelka, rozmazany makijaż klauna, zielone włosy), odwraca twarz w kierunku nieba, jakby uśmiechnął się z większą mocą. To chwila kultu; jego postawa i spojrzenie są ekstatyczne. Ale jest to również tak czysty obraz szaleńca jak Leatherface kręcący piłą łańcuchową w świetle świtu na końcu "The Texas Chain Saw Massacre". Arthur jest jednym chorym szczeniakiem, maniakiem, który używa fałszywego śmiechu i fałszywych uśmiechów, aby ukryć swoją niezgłęwalną rozpacz (i billboard to też, ponieważ fałszerstwo jest tak over-the-top, że on naprawdę mówi, wiem, że to nie jest oszukiwanie). Ale teraz, w tym prawym momencie, prąd biegnie przez niego, coś, co wstrząsnęło nim obudzić. Gdy jego twarz jest odwrócona do góry, wydaje się, że otrzymuje siłę życiową z góry. Przyjął ciemną stronę i ujrzał światło. Dotknął wyzwalającej mocy swojej nienawiści.
Harley, a Nashville resident working hard to afford her college tuition, has earned a reputation for not giving guys the time of day. However, her world takes an unexpected turn when she encounters three distinct personalities.Luke, initially known for being loud and obnoxious, reveals a quieter and sweeter side that manages to make Harley laugh. Spencer, a highly regarded 2nd baseman for Vanderbilt Baseball, captures Harley's attention, and his charming demeanor seems to make him a perfect choice. On the other hand, Mason, a quiet and responsible individual working alongside Harley, possesses a golden heart and clear life goals, though there's always a twist with him.As Harley navigates the complexities of college life, she finds herself torn between these three distinct boys, each offering a unique connection and a potential romantic entanglement that complicates her already busy life.
-pamiętaj by nie wypływać za daleko !-zawołała matka do wybiegającego syna. -dobrze -odpowiedział i chwile później łódka odbijała od molo.Chatka stała nad brzegiem jednej z odnóg rzeki Redin. Kebdan znajdowała się bardzo daleko od najbliszej osady .Wieśniacy utrzymywali się z roli i rybołóstwa. Do wsi prowadziła jedynie mała polna droga Życie w wiosce było spokojne i nudne.Ale to się wkrudcę miało zmienić. Poranek był dość mroźny jak na tę porę roku. Dzieci wybiegły z domów nad jeziorko pośrodku wioski.Kalom był już na środku rzeki gdy dosłyszał krzyki i slup dymu unoszący się nad wioską. Zamarł z przerażenia w tym czasie banda orków grabiła i paliła miejscowość. *Ojciec chłopaka próbował stawić im opór z racji że służył w armii i potrafił posługiwać się mieczem. zabił właśnie drugiego napastnika gdy stawiła mu czoła postać okryta czarna zbroją wyglądał na herszta tej bandy i był wściekły że jakiś chłop ośmiela się stawić opór, dosięgnął swego dwuręcznego miecza i wziął zamach znad głowy. Nek ledwie odparował cios i już musiał zasłonić się od ciosu z prawego boku napastnik niechcący trafił swojego żołnierza tym razem ciął z lewego boku. Ojciec Kaloma próbował się bronić lecz jego przeciwnik był dużo lepszy zobaczył że twarz wrogo pokrywa wielka blizna ciągnąca się przez cała twarz, lecz nic więcej nie zobaczył bo poczuł wściekły ból w lewym boku. To Wilk zakończył jego życie.