Title : ផឹកទឹកដោះគោ🔞

" រុីង....." សំឡេងកណ្តឹងបានបន្លឺឡេីងខ្ទ័រពេញសាលា បានដេញសិក្សានុសិស្សទាំងអស់អោយប្រញាប់រៀបចំសម្ភារ:របស់ខ្លួន ដេីម្បីត្រឡប់ទៅផ្ទះវិញរៀងៗគ្នា ។ ក្នុងឈុតនិសិត្ស ស្រស់សង្ហាមួយរូបឈ្មោះជីមីន បានកំពុងតែនឹងរត់ប្រណាំងជំនះភាពក្រីក្រដេីម្បីទៅធ្វេីការជាអ្នករត់តុនៅក្លឹបរាត្រីមួយទាំងចិត្តមិនចង់ទាល់តែសោះ តែក្រពះវាបានស្រែកឃ្លានទៅហេីយ មានតែលក់មុខម្តងទៅចុះ ។
ក្លឹប
រាងស្តេីងរត់ចុះរត់ឡេីងយ៉ាងញាប់ដៃញាប់ជេីង យកភេសជ្ជះ ដាក់តាមតុដែរបានកម្មង់ ញេីសហូរតាមជេីងសក់មេីលទៅគួរអោយទាក់ទាញខ្លាំងណាស់ ។ ចង្កេះអង្រ្កង  ពត់ព្វែនចុះឡេីងហាក់ដូចជាមានការឈឺចុកស្រពន់ខ្លាំងណាស់ នាយបោះជំហ៊ានដេីរទៅបន្ទប់ទឹកដេីម្បីលុបមុខចេញបន្តិច តែក៏ត្រូវដេីរបុកនឹងដេីមទ្រូងរឹងមាំមួយយ៉ាងដណ្តំធ្វេីអោយគេដួលអុកគូទនឹងអត្ឋតែម្តង ។


" ព្រូស...."


" អេ...នេះដេីរគ្មានភ្នែករឺយ៉ាងមិច?ប្រឡាក់អាវយេីងអស់ហេីយ" សំលេងគ្រឡៗ បានស្រែកខ្លាំងៗដាក់រាងតូចដែរឱនមុខចុះបោសគូទខ្លួន ។


" ខ្ញុំ...ខ្ញុំសុំទោសផង លោក ខ្ញុំគ្មានចេតនាទេ" និយាយទាំងរដាប់រដុក ។


" ក្មេងមិនទាន់បាត់ធុំក្លិនទឹកដោះ...ពិតជា..." យ៉ុងហ្គី កំលោះឡូយឆាយស្តីអោយជីមីនញ៉ែតៗ ក៏ត្រូវអាក់បន្តិចព្រោះតែសម្រស់ធម្មជាតិរបស់គេបានទាក់ទាញអោយបេះដូងនាយលោតកន្ត្រាក់ទាមទារខុសពីធម្មតា ។
"ខ្ញុំពិតជាគ្មានបំណងទេលោក" ជីមីន ឱនមុខចុះមិនហ៊ានសម្លឹងទៅផ្ទៃមុខអ្នកដែរនៅចំពោះមុខខ្លួននោះទេ ដៃនាយចាប់ផ្តេីមត្រជាក់ពោរពេញដោយការភ័យខ្លាច។


"អាយុប៉ុន្មានហេីយ?"យ៉ុងហ្គី ចងចិញ្ចេីមបោះសំណួរមួយគ្មានទិសដៅទៅកាន់រាងស្តេីង ដោយកែវភ្នែកសម្លឹងលេីសម្លឹងក្រោម។


"18បាទ"


"មានលុយសងយេីងថ្លៃអាវមួយនេះដែរទេ?មេីលទៅដូចជា គ្មានទេ..."


"ខ...ខ្ញុំ គ្រាន់ជាសិស្សសាលាធម្មតាគ្មានលុយសងជូនលោកទេ សូមមេត្តាលេីកលែងអោយខ្ញុំម្តងចុះណាលោក"ជីមីន ងេីយមុខចាប់ទាញដៃរាងក្រាស់អង្រួនដោយទឹកមុខគួរអោយអាណិតអាសូរ។


"លុយសងដោយខ្លួនប្រាណ"


"ប...បាទ ខ្លួនប្រាណអ្វីទៅ?" រាងស្តេីងភ្ញាក់ប្រលែងដៃចេញពីគេ។


"បេីមិនយល់ទេ ទៅជួបថៅកែជាមួយនឹងយេីងនោះឯងនឹងបានដឹង"


"....."ជីមីន គិតនៅក្នុងចិត្តបេីគេទៅជួបថៅកែនោះនាយនឹងមិនមានការធ្វេីទៀតទេ គេប្រាកដជាដេញនាយចេញ ដូច្នេះលេីកនេះប្រថុយម្តងចុះណាមួយគេជាមិនប្រុសមិនមានអ្វីខូចខាតនោះទេ តែនិយាយទៅម្សៀលនេះសង្ហារដែរតេី ហិហិ.....។


" យ៉ាងមិច? អាក្មេងមិនទាន់បាត់ធុំក្លិនទឹកដោះ"


"ខ្ញុំព្រម!!!"


"ម៉ោង១២ទៅជួបយេីងនៅក្នុងឡាន ខាងក្រោយ"រាងក្រាស់ មិនអោយរាងស្តេីងឆ្លេីយទាន់ក៏បោះជំហ៊ានដេីរចេញប្រកបដោយទឹកមុខជឿជាក់ និងមានមោទនភាពដែរបោកក្មេងម្នាក់នេះបាន។


ម៉ោង12យប់


ខ្យល់បក់ផាត់ភេីយៗ ធ្វេីអោយគ្រប់យ៉ាងមានភាពស្ងាត់ជ្រងំ តែនៅខាងក្នុងឡានទំនេីបពណ៌ខ្មៅមួយបែរជាមិនស្ងាត់ទៅវិញ។ រាងក្រាស់ទាញបារីមកជក់ បង្ហុយផ្សែងចេញតាមបង្អួចដោយការអន្ទះអន្ទែង ក្នុងចិត្តនឹកឃេីញតែវង់ភក្ត្រ័តូចច្រមិលដូចជាមនុស្សស្រីរបស់ក្មេងប្រុសម្នាក់នោះខ្លាំងណាស់។ប្រហែលជា១០នាទីក្រោយមក បារីក៏អស់ស្របពេលដែរសំម្រិបយេីងមួយបានដេីរមក ។រាងក្រាស់ទាញកញ្ឆក់ឡានបិទ តំរេតខ្នងរងចាំចំណី។


"សុីក្មេងតិច គុកទៅអាហ្គី?អេ...ទោះគុកក៏មិនខ្លាចដែរបេីក្មេងធ្វេីគួរអោយចង់សុីយ៉ាងនេះនោះ"នាយរអ៊ូរតិចៗតែឯង


"សុំទោសខ្ញុំមកយឺត"រាងតូច ទាញទ្វារឡានដាក់គូទអង្គុយចុះដោយមិនភ្លេចនិយាយពាក្យសុំទោសទៅកាន់អ្នកម្ខាងទៀតនោះទេ។


"ក្លិនទឹកដោះភាយសាយពេញឡានយេីងអស់ហេីយនៀក "រាងក្រាស់ដៀមដាមលិចកេីត ទាំងដែរខ្លួនឯងគិតចង់សុីក្មេងម្នាក់នេះសោះនឹង។


"ខ្ញុំមិនមែនក្មេងដល់ថ្នាក់នឹងទេលោក កុំដៀមដាមខ្ញុំពេក" ជីមីនឆេះដុំ ត្រចៀកឡេីងក្រហមពេលដែរលឺរាងក្រាស់និយាយដដែលៗគួរអោយសុំា។
"អរ...បែបនឹងផងហ៎?"សេីចកក្អឹក


"នេះលុយ....ខ្ញុំសុំទៅវិញហេីយ"ជីមីនបោះលុយមួយចំនួនអោយទៅយ៉ុងហ្គីដែរគេទេីបតែខ្ចីបានពីមិត្តភក្តិរបស់ខ្លួន។
"ហ៎?..."សេីចលែងសុំ ប្រែជាភ្នែកក្រហមមកវិញ


"ជំរាបលា"ជីមីន លេីកដៃសំពះលាអ្នកម្ខាងទៀតហេីយបម្រុងរុញទ្វារឡានចេញតែជាអកុសលវាត្រូវបានរាងក្រាស់ចាក់សោរបាត់ទៅហេីយ។


"លោកឆាប់បេីកទ្វារភ្លាមណា ខ្ញុំបានអោយសំណងទៅលោកអស់ហេីយមិនចឹង"ជីមីន និយាយបណ្តេីរព្យាយាមបុកទម្លុះទ្វារបណ្តេីរ


"ចង់ចេញមែនទេ?..." យ៉ុងហ្គី ស្ទុះចាប់ទាញប្រតាយប្រតប់ជីមីនអោយអង្គុយពីលេីខ្លួន។
"លោកចង់ធ្វេីស្អី?.."ជីមីន ភ្នែកឡេីងស្លេីសម្លឹងទៅចំកែវភ្នែកក្រហម ពោរពេញដោយតណ្ហានឹងកំហឹងរបស់រាងក្រាស់។


"លិឌយកទឹកដោះគោពីឯងនោះអី" និយាយចប់ដៃមានពិសបានចាប់ហែកអាវសស្តេីងចេញពីរាងកាយរបស់រាងតូចយ៉ាងស្រួលដោយដៃម្ខាង ចំណែកដៃម្ខាងទៀតកាន់កដៃតូចៗទាំងពីររបស់រាងតូចជាប់។


"អ្ហាយ...អ្ហឹម..ល...លែង"ជីមីនស្រែក ខាំមាត់លាយឡំនឹងភាពស្រៀវស្រេីបដែរបបូរមាត់ជំនាញរបស់យ៉ុងហ្គីអូសទៅអូសមក តំបន់បរិវេណក្បាលពោះរាបស្មេីររលោងរបស់ខ្លួន។


"Shhh....." សំឡេង លិឌរបស់អណ្តាតបុិនប្រសប់នោះពិតជាបន្លឺឡេីងល្អអត់ខ្ចោះ។តេីដែរលឺគេញុំាការ៉េមទេ?គឺបែបនោះឯង 🌚សាកស្រម៉ៃខ្លួនឯងទៅធំៗអស់ហេីយខ្ជិលប្រាប់ណាស់ហិហិ...😛។


"អ្ហឹម....លោក ឈ...ឈប់ទៅ"រាងស្តេីង មាត់និយាយអោយឈប់តែកាយយាវិញទោរទន់ដូចជាក្រមួនត្រូវថ្ងៃទៅហេីយ ដែរជាការបន្ថែមភាពសុិចសុីមួយកម្រិតតេីអ្នកណាទៅឈប់កេីតនោះ?


"កុំថ្ងូរបែបនេះ យេីងពិបាកណាស់"យ៉ុងហ្គី បញ្ឍប់សកម្មភាពរបស់ខ្លួនបន្តិចហេីយងេីយមុខសម្លឹងទៅម្ចាស់សំលេងដែរកំពូលដាស់អារម្មណ៏ខ្លួនអោយទល់ខោ។
"ថ្ងូរក្បាលលោកឯងស្អី?ខ្ញុំស្រៀវចង់ប៉ាកាច់ហេីយ"


"ចង់ឈប់ស្រៀវ អោយយេីងយកទឹកដោះគោតិចមក"មាត់និយាយដៃចុចឈ្លីលេងចុងឈឺរីពណ៌ក្រហមព្រឿងទាំងពីរនៅចំពោះមុខ ថ្នមៗ។


"អ្ហឹម...អ្ហាស យកបានតែកុំអោយបាត់ក្លិនណា"ជីមីន


"បាន ដោះខោរបស់ឯងចេញទៅ"ពួកគេទាំងពីរចុះចេញពីគ្នាហេីយចាប់ផ្តេីមដោះភាពទេីសទាល់ទាំងឡាយចេញគ្មានសល់ ពេលនេះគឺរលីងមិលសល់តែខ្លួនទទេរ តែអេតមីនមិនឃេីញអីទេណា🌚។ជីមីន ចាប់ផ្តេីមរសៀរៗទៅអង្គុយលេីភាពរឹងមាំរបស់រាងក្រាស់ដោយកាយវិការរស់រវេីក។


"អ្ហឹម...."បបូរមាត់ទាំងពីរក៏ឱនទោរទន់ទៅរកគ្នាស្អិតក្លាយជាតែមួយ ដែរគេហៅថាស្ករនៃក្តីស្នេហា។អណ្តាតក្រឡាស់លេងប្រលែងគ្នាទៅមកៗ ប្រៀបបាននឹងនាគប្រលែងគ្នានៅក្នុហគង្គាតែជាគង្គាស្នេហាណាអ្នកខ្លះ...។


"ដាក់វាចូលទៅ បងពិបាកណាស់"យ៉ុងហ្គី


"អ្ហឹម....អ្ហាស"ជីមីន ងក់ក្បាលហេីយចាប់ភាពរឹងមាំដែរខ្លួនអង្គុយលេីនោះរុញស៊កបញ្ចូលយឺតៗថ្នមៗ អមដោយសំលេងថ្ងូរទៅខាងក្នុងភាពទន់ជ្រាយរបស់ខ្លួន។


"អ្ហឹម...ស៊ប់ល្អណាស់ ធ្វេីចលនាចង្កេះរបស់ឯងទៅបងជួយពីក្រោម"


"បាទ..." រាងស្តេីង ងក់ក្បាលចាប់ផ្តេីមធ្វេីចលនាចង្កេះរបស់ខ្លួនចុះឡេីងៗ អុកទៅអុកមកដោយមានភាពងាយស្រួលព្រោះបានការសហកាណ៏ពីអ្នកនៅខាងក្រោម។


"អឹម...អ្ហាអ្ហឹម"ងេីយក្បាលឡេីងលេីទទួលយកក្តីសុខរបស់ខ្លួន ស្របពេលដែរអ្នកខាងក្រោមនេះវេទនាបន្តិចតែក៏ស្រួលខ្លះដែរចំពោះក្បាច់មួយនេះ ។


"ផ្លា*់...." សំឡេងសាច់នឹងសាច់បានបន្លឺឡេីងខ្ទរពេញឡាន រង្កេីរសព្វប្រាណរួមទាំងឡានផងដែរ។


"អ្ហាស ..."ក្រោយពីរាងស្តេីងដល់ចំណុចរបស់ខ្លួន រាងក្រាស់ក៏ចុចកៅអីអោយផ្តេកហេីយអោយរាងស្តេីងគេម្តង។
"អ្ហឹម...ខ្លួនឯងក្រអូបខ្លាំងណាស់"ច្រមុះងាយបង្អូសពីទងត្រចៀកចុះថ្នមៗរហូតមកដល់ចង្កេះ រួចថេីបខាំញីញនៅដេីមទ្រូងរបស់រាងតូចបន្សល់ស្លាកស្នាមក្រហមជាំពេញទាំងនឹង។


"បងយកតុយយោ បឺតទឹកដោះគោរបស់ឯងហេីយណា"


"អ្ហឹម..."


រាងក្រាស់ញញឹម កាន់សាប់ភាពរឹងមាំរបស់ខ្លួនអោយរឹងរីកមាឌបន្តិចហេីយចាប់ផ្តេីមដាក់បញ្ចូលថ្នមៗទៅខាងក្នុងភាពទន់ជ្រាយអំប្បិញមិញម្តងទៀតសារជាថ្មីដែរនៅមិនទាន់ស្ងួតស្រួលបួលនៅឡេីយ។


"អ្ហឹម..."បន្ទាប់ពីបានបន្សាំខ្លួនរួចមក ភាពរឹងមាំក៏ចាប់ផ្តេីមកម្រេីកមានចលនាដូចជាជន្លេន។


"អ្ហាស ...ល...លោក"


"ថ្ងូរហៅឈ្មោះរបស់យេីង មិនមែនលោកទេ"


"ក្បាលលោកស្អី?បេីមិនប្រាប់ឈ្មោះផងអាណាថ្ងូរចេញ?ចង់អោយខ្ញុំថ្ងូរចេញភាសាអាល្លឺម៉ង់រឺយ៉ាងមិច?"


"យ៉ុងហ្គី..." នាយខាំមាត់ សង្កត់ចិត្តរួចវាយធ្វេីចលនាញាប់ស្អេះដូចជាម៉ាសុីន ធ្វេីបាបក្មេងមាត់អាក្រក់នេះអោយដឹងគ្នាម្តង លេីកនេះបេីដេីរមិនរួចមួយអាទិត្យទេហ៊ានភ្នាល់។


"អ្ហាស.. អ្ហឹស យ៉ុងហ្គី តិចៗខ្ញុំឈឺណាស់"


"ថ្ងូរហៅឈ្មោះបងអោយពិរោះមក បងថ្នមៗអោយ"


"អ្ហឹម...បង យ៉ុងហ្គីកំពូលដួងចិត្តរបស់អូន អូនសុំយឺតៗបានទេ?វាឈឺណាស់"


"អ្ហាស...បាន អូនបាន" រាងក្រាស់ញញឹមចុងមាត់ដៃទាំងសងខាងចាប់ត្រកៀកទាំងសងខាងរបស់រាងតូចជាប់ ធ្វេីចលនាលេីសដេីមកប់ៗគល់មិនគិតពីអ្នកខាងក្រោមសោះ។


"អ្ហាស...អ្ហាយ....អាមនុស្សឆ្កួតប្រាប់ថាអោយតិចៗមិនមែនខ្លាំងៗទេ"


យ៉ុងហ្គីលឺក្មេងម្នាក់នេះជេរខ្លួនតែគេបែរជាញញឹមហេីយនៅតែបន្តចលនាបែបនេះដដែល បបូរមាត់ខ្លួនទម្លាក់បិទបបូរមាត់តូចអោយស្រែកថ្ងូរនៅក្នុងមាត់របស់ខ្លួនដោយមិនអោយចេញលឺខាងក្រៅទេ។សកម្មភាពនៃការផឹកទឹកដោះដ៏សែនពុះកញ្ជ្រោលមួយនេះបានបន្តបន្ទាប់គ្នាពីមួយក្បាច់ទៅមួយក្បាច់ រង្គោះរង្គេីរប្រាណនឹងប្រាណព្រមទាំងឡានអស់រយ:ពេលមួយយប់ពេញតែម្តងគ្មានម្នាក់ណាបានសម្រាកនោះទេ។


"ឡានខ្មៅនោះកេីតអីហា៌?អញឃេីញរង្កេីរមួយយប់ហេីយនៀក?"ម្សៀលម្នាក់ជាសន្តិសុខយាមបានសួរទៅកាន់កូនចៅរបស់យ៉ុងហ្គីដែរអង្គុយក្បែរនោះចាំចៅហ្វាយខ្លួនដែរ។


"ចៅហ្វាយអញ ផឹកទឹកដោះគោ"


"ផឹកខ្លាំងបស់គេ"


-ចប់-
Thank you for reading and support me 🙏❤️and I also thanks for 500 follow for my acc 😘
សង្ឃឹមថាអ្នកទាំងអស់គ្នាពេញចិត្តនូវកាដូមួយនេះណា❤️
ខ្ញុំនឹកអ្នកទាំងអស់គ្នា❤️
សង្ឃឹមថាមិនភ្លេចអេតមីនភ្លាវម្នាក់នេះទេណា✌️


#ប៊ីរ៉ូស(កុលាបខ្មៅ)
#Jëon J'mey

Comment